Nagłowski Władysław

Nagłowski Władysław (1892–1968), wydawca, drukarz, księgarz, członek Rady Miejskiej w Częstochowie, działacz społeczny, bibliofil. Ur. 29 VIII 1892 w Częstochowie, był synem → Tomasza Antoniego i Józefy z Szulców.

Naukę rozpoczął w szkole prywatnej w Częstochowie, a następnie kształcił się w zawodzie drukarza w drukarni ojca. W 1912 wyjechał do Paryża, gdzie doskonalił nabytą wiedzę praktyczną w firmie „Boisse-Belele”. W 1914 wcielony do armii rosyjskiej i wysłany na front rosyjsko-austriacki. W 1917 dostał się do niewoli austriackiej. Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 został uwolniony i wrócił do kraju. Niebawem rozpoczął pracę w drukarni ojca. W 1923, w celu poszerzenia swoich kwalifikacji rozpoczął naukę w zawodzie pieczątkarza, później do 1930 prowadził dział pieczątkarski w ramach przedsiębiorstwa. Po śmierci ojca wraz z bratem Janem na mocy sporządzonej umowy z 30 III 1936 zawiązał spółkę handlowo-przemysłową Władysław Nagłowski i S-ka. Bracia Władysław, Henryk i Jan Nagłowscy przejęli po ojcu introligatornię i księgarnię (mieszczącą się przy II Alei 33). Księgarnia ta stała się filią drukarni i księgarni (przy ul. Wieluńskiej 5). Lokalizacja księgarni przy centralnej alei miasta okazała się bardzo trafna, co sprawiło, że księgarnia zaczęła przynosić wysokie dochody. Sprzedawano w niej, oprócz własnych, również książki wydawane w innych drukarniach. Na wysokie notowania firmy miała również wpływ stała współpraca z austriacką firmą doktora Ruperta i Jana T. Steinbrenerów, specjalizującą się w druku, dystrybucji i sprzedaży książek oraz dewocjonaliów. Nagłowski udzielał się również społecznie, m.in. był członkiem Rady Miasta Częstochowy, uczestniczył w działalności towarzystw kulturalnych i organizacji społecznych. W 1942 zmuszony został przez okupanta do przeniesienia księgarni do kamienicy przy Alei Najświętszej Maryi Panny 8. Wraz z Mieczysławem Stawarzem był współzałożycielem częstochowskiego koła Związku Księgarzy Polskich, przekształconego następnie w koło kieleckie z siedzibą w Częstochowie; Nagłowski pełnił w nim funkcję prezesa. Swoje plany wydawnicze ograniczał do „asortymentu księgarskiego, nut i materiałów piśmiennych”. Dowodem tego były powojenne wydania: W otchłani Z. Kossak-Szczuckiej (1946), powieści dla młodzieży Kiddi, dziecię obozu R. Leightona (1947), Starej Częstochowy S. Krakowskiego (1948), periodyku → Towarzystwa Popierania Kultury Regionalnej „Ziemia Częstochowska”, T. IV (1947). Firma została ostatecznie zlikwidowana w 1950. Nagłowski był również bibliofilem; zgromadził bogaty księgozbiór liczący około 3 tysięcy woluminów. Zm. 16 VI 1968, został pochowany na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie w sektorze 24, rząd B, grób nr 15.

Z małżeństwa z Heleną z Policińskich (od 1913) miał dzieci: Zbigniewa, Jerzego i Zofię, zamężną Grygielską.

Cmentarz św. Rocha w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, pod red, J. Sętowskiego, Częstochowa 2012, s. 161; Ewa i Mirosław Zwolińscy, Słownik biograficzny regionu częstochowskiego, t. I, Częstochowa 2002, s. 235–236 (tu fotografia); – Urząd Stanu Cywilnego w Częstochowie, akt zgonu nr 738/68.