Puczyński Bohdan Jerzy

Puczyński Bohdan Jerzy (1911–1969), historyk, pedagog, archiwista. Ur. 27 VI 1911 w Czajkowicach (pow. Rudki) k. Lwowa, był synem Andrzeja, nauczyciela, i Julii z Pichlów.

W 1931 ukończył gimnazjum we Lwowie, a w 1935 studia z zakresu historii, a także geografii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Przez rok następny utrzymywał się z udzielania korepetycji. W 1937–39 odbył bezpłatną praktykę w VII Gimnazjum im. T. Kościuszki we Lwowie. W 1939 uczył geografii w szkole średniej nr 28, a w 1942–44 pracował jako pomocnik w biurze Gazowni Miejskiej we Lwowie. Uczył geografii i historii na tajnych kompletach od sierpnia 1944 do stycznia 1945. Od lutego tr. przebywał w Częstochowie. Do 1946 pracował jako nauczyciel w Gimnazjum i Liceum Towarzystwa Szkoły Społecznej, później w 1947–49 w Gimnazjum i Liceum im. H. Sienkiewicza i Gimnazjum dla Dorosłych. W 1946 uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie przygotowanej przed 1939 rozprawy „Ludność Brzeżan i okolicy w XVII i XVIII wieku” (druk tej książki przerwała wojna). Od tr. prowadził wykłady z geografii gospodarczej, później także z historii w → Wyższej Szkole Administracyjno-Handlowej w Częstochowie (od 1950 Wyższa Szkoła Ekonomiczna). W roku akademickim 1952/53 był prorektorem tejże uczelni. Od 1949 był również wykładowcą w Szkole Inżynierskiej (od 1955 → Politechnika Częstochowska); na uczelni pełnił obowiązki kierownika Katedry Ekonomii Politycznej, a w 1964–66 prodziekana. W 1958–61 pracował jako archiwista w Oddziale Terenowym w Częstochowie Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Katowicach → Archiwum Państwowe. W 1962 habilitował się na podstawie rozprawy „Częstochowianka”. Gospodarka kapitału francuskiego oraz hitlerowskiego zarządu powierniczego w 1900–1944 (Zeszyty Naukowe Politechniki Częstochowskiej 1961. Praca habilitacyjna nr 1). W 1963 otrzymał tytuł docenta. Od września tr. jako docent etatowy pracował w katedrze ekonomii politycznej Politechniki Częstochowskiej. W 1953 był współzałożycielem, następnie do 1962 prezesem oddziału częstochowskiego → Polskiego Towarzystwa Historycznego. W 1957–59 działał jako członek Rady Społeczno-Naukowej przy Miejskiej Radzie Narodowej. Od 1949 należał do → Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). Był autorem szeregu publikacji i recenzji, szczególnie z historii gospodarczej. Jego pasją były szachy, reprezentował Klub Sportowy „Czarni” Lwów. W 1931 był mistrzem klubu. W 1945 zdobył mistrzostwo Częstochowy. Jako członek Częstochowskiego Klubu Szachowego reprezentował Częstochowę w meczach z innymi miastami. Zm. 12 VII 1969 w Częstochowie, pochowany został na cmentarzu Kule, w kwaterze 50, rząd IV, grób nr 2. Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1959), Złotą Odznaką „Zasłużonemu w rozwoju województwa katowickiego”.

W małżeństwie (od 1940) z Janiną Heleną Konieczną miał dwoje dzieci: córkę Martę, pracownika Politechniki Częstochowskiej i syna Marka, inż. elektryka.

Juliusz Sętowski, Cmentarz Kule w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, Częstochowa 2005, s. 249; Słownik biograficzny archiwistów polskich, t. I, (M. Antonów i I. Pampuch), 1918–1984, Warszawa-Łódź 1988, s. 180–181; Witold Mielczarek, Słownik biograficzny działaczy ruchu robotniczego ziemi częstochowskiej, Częstochowa 1984, s. 166–169 (fotografia); Ludzie trzydziestolecia. Sylwetki zasłużonych dla województwa katowickiego, pod red. H. Rechowicza, (H. Rola), Katowice 1974, s. 391–397 (fotografia); – „Życie Częstochowy” 1969 nr 167, s. 6; – informacje syna, Marka Puczyńskiego z Częstochowy oraz dokumenty i fotografie w jego posiadaniu.