Związek Związków Zawodowych (ZZZ)

Związek Związków Zawodowych (ZZZ), centrala związków zawodowych utworzona w 1931 przez → Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem (BBWR). Powstał z połączenia prosanacyjnych organizacji związków zawodowych. W Częstochowie w skład ZZZ wchodziło początkowo 300 osób urzędników i robotników. Rozpad → Narodowej Partii Robotniczej (NPR) i Zjednoczenia Zawodowego Polskiego zintensyfikował rozwój ZZZ. W 1934 liczył on 2 tys. członków. W tr. na wniosek → Romualda Jarmułowicza, przewodniczącego organizacji częstochowskiej, II Kongres ZZZ uchwalił rezolucję potępiającą postępowanie władz w czasie strajku okupacyjnego w fabryce Towarzystwa Przędzalniczego → „Częstochowianka”. W 1936 częstochowscy działacze ZZZ zaprotestowali przeciwko krwawym atakom policji na bezrobotnych we Lwowie, Krakowie i Częstochowie, co w konsekwencji doprowadziło do ostrego konfliktu pomiędzy ZZZ a obozem sanacyjnym. Wiosną tr. ZZZ zorganizował strajk w zakładzie → „Metalurgia” w Częstochowie, był to najdłuższy i jeden z najgłośniejszych strajków okupacyjnych w tym okresie. Radykalizacja ZZZ doprowadziła do rozłamu w tej organizacji i utworzenia Zjednoczenia Polskich Związków Zawodowych. W Częstochowie nie doszło do rozłamu. Rada Okręgowa ZZZ mimo nieznacznego zmniejszenia swej liczebności, pozostawała jedną z pięciu rad okręgowych ZZZ. W 1937–39 zrzeszała 1,5 tys. członków. Czołowymi działaczami w Częstochowie byli: R. Jarmułowicz – przewodniczący organizacji miejskiej, później Rady Okręgowej (do 1935), Kazimierz Brauliński – przewodniczący Rady Okręgowej ZZZ (1936–37).

Tomasz Mielczarek, „Życie polityczne robotników częstochowskich 1918–1939”, Warszawa 1988 (maszynopis w zbiorach Biblioteki Publicznej w Częstochowie), s. 291, 292, 293; Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. II, Warszawa 1987, s. 653 (biogram R. Jarmułowicza).