Zniesienie okupacji Jasnej Góry 1918

Zniesienie okupacji Jasnej Góry 1918, 4 XI 1918 oddział żołnierzy 22 pułku → Polskiej Siły Zbrojnej, dowodzony przez podporucznika → Artura Wiśniewskiego, wkroczył do klasztoru jasnogórskiego. Naprzeciw polskim żołnierzom wyszedł przeor Jasnej Góry o. Piotr Markiewicz z całym konwentem. Podporucznik Wiśniewski zameldował przeorowi, że z rozkazu generała dywizji Tadeusza Jordana Rozwadowskiego uwalnia Jasną Górę z kajdan zaborcy. Władzę nad → enklawą Jasna Góra przekazał żołnierzom polskim major → Józef Klettinger, komendant enklawy. Austro-węgierska załoga zachowywała się układnie, niektórzy żołnierze przypinali sobie do czapek polskie orzełki. Przed bramą klasztorną stanęła polska warta. Na wieży wywieszono polskie flagi. 5 listopada na spotkanie z polską załogą na Jasnej Górze przybyła delegacja miasta Częstochowy z nadburmistrzem → Józefem Marczewskim i burmistrzem Aleksandrem Brandtkie-Stężyńskim na czele. 6 listopada dowódcą załogi polskiej na Jasnej Górze został → Kazimierz Michalski.

Materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.