Towarzystwo Przeciwżebracze

Towarzystwo Przeciwżebracze, na przełomie XIX i XX w. żebractwo w Częstochowie przybierało wielkie rozmiary, w 1901 zorganizowano przy miejscowym → Towarzystwie Dobroczynności dla Chrześcijan sekcję przeciwżebraczą. Przewodniczącą sekcji była → Wanda Bzowska. W 1914–18 sekcja kładła główny nacisk na utrzymanie dwóch ochron (fundusze na ich rzecz czerpano ze składek członkowskich, z dochodów z urządzanych widowisk, z ofiar oraz z zapomóg → Rady Opiekuńczej Miasta Częstochowy). W ochronkach znajdowało opiekę i pożywienie ok. 60 biednych dzieci. W 1917 sekcja liczyła 102 członków. Członkami zarządu były: M. Pawlakowa, → Zofia Tyszecka, Zofia Stawnicka, Sabina Pisarzewska, i J. Kozłowska. W tr. sekcję przemianowano na Towarzystwo Przeciwżebracze.

Materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.