Szpital Hutniczy

Szpital Hutniczy, utworzony w 1958 w dzielnicy Kucelin w zaadaptowanym jednopiętrowym budynku byłego żłobka. Zorganizowany został i sfinansowany przez Hutę im. B. Bieruta (→ Huta Częstochowa) dla ochrony zdrowia pracowników oraz ich rodzin. Początkowo (ze względu na bardzo słabe wyposażenie w aparaturę diagnostyczną) funkcjonował jako II Oddział Chorób Wewnętrznych podległy Szpitalowi Miejskiemu im. dr. Władysława Biegańskiego. Początkowo funkcję ordynatora tegoż oddziału pełniła → Kornelia Pietrzykowska-Nanys, a od 1959 → Ryszard Magnuszewski. Oddział ten przekształcił się później w Oddział Chorób Wewnętrznych Obwodowej Przychodni Przemysłowej w Częstochowie. W 1975 jako Szpital Hutniczy wszedł w skład Specjalistycznego Przemysłowego Zespołu Opieki Zdrowotnej. Początkowo dysponował tylko pracownią RTG i słabo wyposażonym laboratorium. Intensywna rozbudowa Huty, zwiększająca się liczba pracowników i narastające potrzeby diagnostyczne, doprowadziły w 1968 do generalnego remontu obiektu, nadbudowy piętra, rozbudowy laboratorium i utworzenia izby przyjęć. Prace te były realizowane przy dużym zaangażowaniu ówczesnego dyrektora Huty → Zbigniewa Piekutowskiego. W tym też czasie R. Magnuszewski zorganizował Oddział Intensywnej Terapii przy Oddziale Chorób Wewnętrznych; był to pierwszy tego typu oddział w Częstochowie. Po rozbudowie szpital dysponował 70 łóżkami, w tym czterema na sali intensywnej terapii. W 1991 kierownictwo szpitala objęła doktor Barbara Magnuszewska-Pankiewicz; w 2004 utworzyła Ośrodek Ambulatoryjnej Rehabilitacji Kardiologicznej, a w 2010 poszerzyła działalność placówki o Ośrodek Stacjonarnej Rehabilitacji Kardiologicznej (dysponujący dziesięcioma łóżkami). W 2009 szpital hutniczy posiadał (przy al. Pokoju 44): oddział chorób wewnętrznych (65 łóżek), ośrodek intensywnej opieki kardiologicznej (pięć łóżek z 65), ośrodek stacjonarnej rehabilitacji kardiologicznej (dziesięć łóżek z 65), ośrodek ambulatoryjnej rehabilitacji kardiologicznej, izbę przyjęć, poradnie: kardiologiczną, diabetologiczną, medycyny pracy, pracownie: badań nieinwazyjnych układu krążenia, badań spirometrycznych, diagnostyki obrazowej RTG i USG, endoskopii gastroenterologicznej, laboratorium analityki medycznej i aptekę szpitalną. Przy Al. Niepodległości 32 znalazły się poradnie: okulistyczna, otolaryngologiczna, neurologiczna, dermatologiczna, ginekologiczna, reumatologiczna, chirurgii ogólnej, medycyny pracy, stomatologiczna oraz punkt pobrań materiałów do badań i pracownie: audiometrii, EKG i badań zespołu wibracyjnego. Tam również umieszczono: poradnię lekarza Podstawowej Opieki Zdrowotnej, gabinet pielęgniarki i położnej środowiskowej oraz gabinet zabiegowy. W 1995 szpital zajął I miejsce w konkursie – plebiscycie na najlepszą publiczną placówkę służby zdrowia w regionie częstochowskim (w kategorii szpitali) oraz w 2001 I miejsce w kategorii oddziałów chorób wewnętrznych w badaniu poziomu satysfakcji pacjentów; konkurs przeprowadził Wydział Polityki Społecznej Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego. W 1995 I nagrodę w województwie częstochowskim uzyskała Centralna Przychodnia Specjalistyczna Huty „Częstochowa”. Od 1 I 1999 organem założycielskim szpitala jest województwo śląskie.

Henryk Kromołowski, Opieka zdrowotna w subregionie częstochowskim od zakończenia II wojny światowej do 2013 roku. Jej odbudowa oraz działania naprawczo-rozwojowe, [w:] Problemy ochrony zdrowia, edukacji prozdrowotnej i ekologicznej w regionie częstochowskim XIX–XXI w., pod red. A. Ślęzaka, B. Zawadowicz, Częstochowa 2014, s. 82–84; – „Życie Częstochowy” 1995 (14–15 VI), s. 1; – materiały (artykuły prasowe) w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.

Juliusz Sętowski