Szkoła Żeńska Emilii Szenke

Szkoła Żeńska Emilii Szenke, w 1872 nauczycielka → Emilia Szenke przejęła 2-klasową szkołę elementarną od → Marii Garzteckiej. Od 1874 prywatna pensja żeńska miała charakter 4-klasowego progimnazjum, posiadała bursę. W 1889 Szenke jako właścicielka nieruchomości przy ul. Teatralnej (dziś al. Kościuszki) zwróciła się do zarządu Towarzystwa Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej z prośbą o podłączenie budynku do kanału ściekowego kolei; umowę w imieniu kolei zawarł notarialnie (przed notariuszem Mieczysławem Zborowskim) inż. → Władysław Kozłowski, dyrektor Oddziału III Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1893 Szenke uzyskała zgodę na urządzenie na piętrze budynku kuchni. Nauczyciele kontraktowani byli na okres jednoroczny, w 1873–93 w szkole pracowało 51 nauczycieli: 32 Polaków, dziesięciu Rosjan, siedmiu Niemców i dwóch Żydów. Kadrę nauczycielską stanowili: A. Szpigiel, K. Siliwanowa, N. Michajłowa, Adam Szenke, Ferdynand i Konstantyna Adellowie, → Józef Wabner, M. Lowen, D. Lostric, Ewa Stange, S. Butinski, L. Tyl, → Marceli Wigurski, P. Mariszewicz, lekarz → Salezy Bursztyński, E. Thon, D. Rostkowskij, K. Radziewskij, K. Wize, J. Trenner. Prefektami byli kolejno: ks. Piotr Gerber, ks. Antoni Grochowski, ks. Antoni Korejwo, ks. Nowakowski oraz ks. → Kazimierz Puacz. Religii mojżeszowej nauczał → Mojżesz Mejersohn, a prawosławnej dwóch duchownych – A. Dubicki (1883–1893) oraz M. Naruszewicz (1878–1883). W 1874 do szkoły uczęszczało 51 uczennic, w 1878 – 100, w 1879–82 ponad 100. Szkoła utrzymywała się z czesnego wpłacanego przez rodziny uczennic. W 1893 szkoła przeszła w ręce → Kazimiery Garbalskiej (szkoła → Kazimiery Garbalskiej).

Kazimierz Rędziński, Początki średniego szkolnictwa żeńskiego w Częstochowie (1863–1914), „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. Pedagogika”, 2012, t. XXI, s. 440–446; Archiwum Państwowe w Częstochowie, zespół nr 53, Notariusz Zborowski 1891, nr 45; Archiwum Państwowe w Łodzi, zespół 39/83/0, sygnatura 2604, 11509; zespół 39/1/04, sygnatura 3562.