Smuga Stefan

Smuga Stefan (1880–1936), właściciel zakładu krawieckiego, działacz rzemieślniczy i patriotyczny, radny miasta Częstochowy. Ur. 24 VIII 1880 w Przyrowie (powiat częstochowski), był synem Kazimierza i Agnieszki z Frejlichów.

Smuga był znanym w Częstochowie krawcem, właścicielem zakładu krawieckiego przy ul. Teatralnej 23 (od 1917 Al. Kościuszki, dziś Al. Wolności). W 1923–27 pełnił funkcję starszego cechu krawców. W tym okresie przewodniczył też Radzie Szkolnej, która opiekowała się kursami rzemieślniczymi. W 1918–24 był prezesem → Stowarzyszenia Rzemieślniczo-Przemysłowego (później Okręgowe Towarzystwo Rzemieślnicze) w Częstochowie, a od 1924 przewodził kołu starszych cechów tegoż stowarzyszenia. Smuga pełnił też funkcję wiceprezesa → Stowarzyszenia Kupców Polskich. W 1927–30 był prezydentem Izby Rzemieślniczej w Kielcach. Doprowadził do utworzenia wakacyjnych kursów dla terminatorów. W 1917 został wybrany do Rady Miejskiej (RM); w RM był członkiem komisji żywnościowej oraz ds. biednych. W 1919 kandydował w wyborach do Sejmu Ustawodawczego, lecz bez powodzenia. W okresie powstań śląskich należał od 1919 do Komitetu Niesienia Pomocy Górnoślązakom (później był to → Komitet Obrony Śląska), od 1920 był członkiem → Komitetu Plebiscytowego Okręgu Częstochowskiego (kierował tam komisją dochodów niestałych). Podczas wojny z Rosją bolszewicką był członkiem Ligi Antybolszewickiej. W 1928 wszedł do rady → Powiatowej Kasy Chorych w Częstochowie. Smuga był uzdolniony muzycznie; jako skrzypek występował w zespołach orkiestrowych, m.in. w kwartecie skrzypcowym (wraz z bratem Tadeuszem, Karolem Wopaleńskim, Adamem Majewskim). W 1924 był wiceprezesem Towarzystwa Śpiewaczego → „Lutnia”. Zm. 12 II 1936 w Częstochowie, został pochowany na cmentarzu Kule (grobu nie odnaleziono).

W małżeństwie z Antoniną Żabą miał troje dzieci: Tadeusza Stanisława (1901–), Bronisława Jakuba (1904–), Eugenię Zofię (1908–).

Encyklopedia powstań śląskich, Opole 1982, s. 85, 223, 224; Juliusz Sętowski, Cmentarz Kule w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, Częstochowa 2005, s. 282; – „Goniec Częstochowski” 1920, nr 178, s. 3.

Juliusz Sętowski