Sławek Dominik Wacław

Sławek Dominik Wacław (1892–1919), działacz robotniczy, radny miasta Częstochowy. Był synem Kazimierza (1855–1935), rzemieślnika, i Stanisławy z Ulanowskich (ok. 1862–1944).

Sławek z wykształcenia był technikiem. Pracował w fabryce włókienniczej „La Czenstochovienne”. Należał do Narodowego Związku Robotniczego (NZR). Za działalność niepodległościową w 1912 poszukiwany był listem gończym. W 1915–16 uczęszczał na kursy samokształceniowe. W 1919 przewodniczył Radzie Delegatów Robotniczych w → Ostatnim Groszu (obecnie dzielnica Częstochowy). W marcu tr. kandydował z ramienia Narodowego Komitetu Wyborczego, został wybrany do Rady Miejskiej (RM); w RM był członkiem komisji gospodarczej oraz ds. elektryczności. W sierpniu tr. jako radny wszedł do Komitetu Niesienia Doraźnej Pomocy Powstańcom na Górnym Śląsku (od 15 XI był to → Komitet Obrony Śląska). Zm. tragicznie 17 XI 1919 w Będzinie, zastrzelony w wyniku porachunków osobistych w Hotelu „Bristol”. Pochowany w Częstochowie na cmentarzu Kule (kwatera 29, rząd W, grób 3).

Sławek rodziny przypuszczalnie nie założył. Miał dwie siostry: Aleksandrę i Zofię oraz starszego brata Tadeusza (–1918), pseud. Jowisz, który pracował w fabryce włókienniczej „Stradom” w Częstochowie. Należał do Organizacji Spiskowo-Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej; 25 VI 1905 brał udział (wg informacji Zarządu Żandarmerii w Piotrkowie) w zamachu na policmajstra Częstochowy Michała Popowa. Z ramienia organizacji bojowych PPS uczestniczył też w innych zamachach: 31 I 1906 na podoficera żandarmerii Charitona Kowalewa, 25 VII tr. na kapitana Fiodora Poźniaka. W grudniu 1910 w czasie licznych aresztowań członków częstochowskiej PPS-FR przedostał się za granicę Królestwa Polskiego. Zginął w 1918 na froncie włoskim.

Juliusz Sętowski, Cmentarz Kule w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, Częstochowa 2005, s. 280.

Juliusz Sętowski