Prażmowski (Belina Prażmowski) Władysław

Prażmowski (Belina Prażmowski) Władysław (1885 lub 1887–1940), urzędnik skarbowy i bankowy, oficer Wojska Polskiego i Policji Państwowej. Ur. 21 II (lub 21 III) 1885 lub 1887 w Radomiu, był synem Dominika i Michaliny z Zaszyńskich.

Po ukończeniu w 1902 sześciu klas gimnazjum rządowego w Radomiu, wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie, które ukończył w 1906. 1 X 1906 rozpoczął służbę w wojsku rosyjskim (jako jednoroczny ochotnik) w 7 brygadzie artylerii w Radomiu. 1 VIII 1907 przeszedł do rezerwy w stopniu chorążego. W 1907–12 był pracownikiem Izby Skarbowej, a następnie kasjerem w radomskim oddziale Banku Ryskiego (1912–14). 1 VIII 1914 został zmobilizowany do wojska rosyjskiego, przydzielono go do artylerii fortecznej w Twierdzy Modlin. W 1915 został awansowany na stopień podporucznika artylerii. Po kapitulacji załogi fortecy w sierpniu 1915 trafił do niewoli niemieckiej. Do 14 VI 1917 przetrzymywany był w obozie jenieckim w Helmstadt. Po powrocie z obozu rozpoczął pracę w charakterze prokurenta, a następnie dyrektora Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej w Częstochowie. Działał na tym stanowisku do listopada 1918. Brał udział w akcji rozbrajania Niemców w Częstochowie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został komendantem policji komunalnej w Częstochowie, a następnie stanął na czele Policji Państwowej (PP) powiatu częstochowskiego – w randze nadkomisarza. Energicznie zwalczał bandytyzm na tym terenie oraz na niewielkim obszarze powiatu będzińskiego, który w 1919 przeszedł pod zwierzchnictwo częstochowskich powiatowych władz policyjnych. Oskarżony o nadużycia służbowe (m.in. sprzedaż osobom prywatnym samochodów przeznaczonych dla policji, fałszowanie wykazu płac funkcjonariuszy PP), zmuszony został do dymisji (sprawy te umorzono w styczniu 1922). Był porucznikiem rezerwy artylerii (starszeństwo z 1 VI 1919). Na początku września 1920 wstąpił do Wojska Polskiego (otrzymał przydział do Baterii Zapasowej 7 pułku artylerii polowej w Częstochowie, a następnie – od 1 VII 1920 do 22 I 1921 dowodził 7 baterią 20 pułku artylerii polowej). Po demobilizacji został dyrektorem Banku Związku Ziemian w Radomsku. Na początku lat 30. mieszkał w Warszawie (przy ul. Świętokrzyskiej 25/14), pracował jako dyrektor banku. W 1934 podlegał Powiatowej Komendzie Uzupełnień Warszawa Miasto III, był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr 1. Zm. 11 V 1940, pochowano go na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie (lokalizacja W/5/22).

Jego żoną była Helena z Adamskich.

Handlowiec. Kalendarz dla spraw handlu i przemysłu m. Częstochowy na 1914 r., [Częstochowa 1914?], s. 186; – Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Warszawa – Londyn 2003, s. 137, 821; – „Goniec Częstochowski” 1918, nr 243, s. 2, 1919, nr 70, s. 4, nr 117, s. 3, nr 204, s. 3, nr 286, s. 3, 1920, nr 203, s. 3, nr 204, s. 3, 1922, nr 9, s. 3, nr 232, s. 5; – materiały (biogram Władysława Beliny Prażmowskiego autorstwa Lecha Mastalskiego) w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.

Juliusz Sętowski, Paweł Michalski