Ogródki robotnicze

Ogródki robotnicze, wobec kryzysu spowodowanego przez wojnę – zamknięcia fabryk, wzrostu bezrobocia, zmniejszających się racji żywnościowych, postępującej nędzy, → Magistrat Częstochowy chcąc poprawić sytuację żywnościową mieszkańców, w początkach 1915 podjął decyzję o zorganizowaniu tzw. ogródków robotniczych. Pierwszeństwo w przydziale pólek mieli najubożsi mieszkańcy Częstochowy. Na potrzeby akcji tworzenia ogródków zajmowano niezagospodarowane grunty (m.in. place, na których odbywały się zawody sportowe). Pomocą w zagospodarowywaniu pólek służyli członkowie → Częstochowskiego Towarzystwa Ogrodniczego; właściciele zakładów ogrodniczych → Karol Zawada, → Mieczysław Hoffman i → Stanisław Jastrzębski oraz inni ogrodnicy w 1915 i 1916 rozdali bezpłatnie najuboższym mieszkańcom rozsady kapusty. W 1916 S. Jastrzębski na łamach „Gońca Częstochowskiego” zaapelował do proboszczów miejscowych parafii, by wyszukiwali leżące odłogiem grunty i rozdzielali je między najuboższych parafian. Udzielał też rad dotyczących uprawy warzyw, np. jakich ziemniaków używać, by dawały obfity plon. Magistrat Częstochowy w marcu 1915 zobowiązał właścicieli placów w mieście do ich zagospodarowania (w ciągu dwóch tygodni) pod uprawę zboża lub warzyw (w wypadku niezagospodarowania gruntów miały być zajęte na uprawy miejskie). W 1918 kilkaset pólek uprawnych utworzonych w czasie wojny użytkowano, m.in. przy: ul. Koszarowej (Jaskrowska), za → Szpitalem Towarzystwa Dobroczynności dla Żydów, za browarem i fabryką Sachsa, na Parkitce i na Kucelinie.

Materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.