Ognisko Robotnicze

Ognisko Robotnicze, instytucja kulturalno-oświatowa należąca do → Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich, utworzona 1 I 1906 przez ks. Włodzimierza Jakowskiego. Siedzibą Ogniska był trzypiętrowy budynek przy ul. Krakowskiej 13; mieściły się tu: sala widowiskowa (na 600 osób) biblioteka i czytelnia, tania kuchnia, ochronka (przedszkole) dla dzieci, a także kasa zapomogowo-pożyczkowa oraz kasa pogrzebowa. W Ognisku działały: → Teatr Ludowy (amatorska grupa teatralna), orkiestra robotnicza, prowadzono kursy szkoleniowe, odbywały się odczyty, pogadanki, wiece patriotyczne i polityczne. W 1913 Ognisko skupiało 3 tys., a w 1921 – 4 tys. członków. Sekretariat Ogniska w 1916 znajdował się przy → kościele pw. św. Zygmunta. W maju tr. dokonano poświęcenia sztandaru Ogniska. W 1929 przy Ognisku otwarto → Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy. Patronami Ogniska byli księża: W. Jakowski, Stanisław Masłowski, Stefan Niedźwiedzki, Józef Patrzyk (1927–39). Funkcję prezesów Ogniska przez szereg lat pełnili Roch Bodurkiewicz, → Wiktor Stanios (1918–24), Mikołaj Jegier.

Materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.