Nowowiejskiego ulica

Nowowiejskiego ulica, arteria w śródmieściu Częstochowy, biegnąca od Alei NMP w kierunku południowym – do ul. → Sobieskiego, istniejąca od początku lat 50. Została wytyczona w czasie zabudowy centrum miasta blokami mieszkalnymi; 29 X 1950 nadano jej patrona – Feliksa Nowowiejskiego (na wydaniu tymczasowym planu miasta z 1957 znajduje się nieprawidłowe określenie: Nowowiejska). Partery części budynków mieszkalnych zostały przeznaczone m.in. na lokale gastronomiczne (restauracje: „Przodownik”, „Gościnna”, „Karczma Słupska”, kawiarnia „Sielanka” i Kasyno Milicji Obywatelskiej) oraz sklepy (spożywczy zwany „Setką”, foto-optyczny oraz Dom Mody „Elegancja”). Do lat 70. bieg ulicy przecinały przedwojenne kamienice przy ul. Waszyngtona (nr 20 i 22), piesza komunikacja między dwoma odcinkami ul. Nowowiejskiego odbywała się przez bramy przechodnie tych budynków. Aby umożliwić sprawny ruch samochodowy na linii północ–południe, w latach 70. wyburzono fragmenty owych kamienic i połączono ul. Nowowiejskiego z ul. Waszyngtona (pierwotnie planowano przebicie przejazdu tylko przez parter i I piętro zachodniej części domu nr 20). Po udrożnieniu ul. Nowowiejskiego zlikwidowano ruch dwukierunkowy na równoległej arterii – ul. → Śląskiej.

Janusz Brandys, Witold Mielczarek, Częstochowa i okolice. Przewodnik, Warszawa 1982, s. 151; Witold Zembrzuski, Przewodnik informator po Częstochowie i okolicy z planem miasta, [b.m.w.] 1958, s. 142; – Tomasz Haładyj, Od MDM-u do kuźni częstochowskiego kupiectwa, „Gazeta Wyborcza. Częstochowa” 21 III 2006, s. 4–5; – Tomasz Haładyj, Tadeusz Piersiak, Joanna Skiba, Spacerownik po Częstochowie, [b.m.r.w.], s. 120–123; – Robert Kazimierski, „Ulice Częstochowy”, s. 47 (maszynopis w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego); materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.

Paweł Michalski