Nieprzecki Ludomir

Nieprzecki Ludomir (ok. 1875–1937), przemysłowiec, radny miasta Częstochowy, ławnik magistratu, działacz patriotyczny, społeczny i dobroczynny, przewodniczący Komitetu Obrony Śląska. Jego matką była Michalina Teresa Nieprzecka, uczestniczka powstania 1863–64.

Nieprzecki ukończył studia chemiczne. Od 1909 był współwłaścicielem Fabryki Kafli i Wyrobów Ceramicznych we Mstowie k. Częstochowy, od 1910 też w Prusicku, oraz składu fabrycznego w Częstochowie przy ul. Teatralnej 34 (obecnie Al. Wolności). Przez jakiś czas był wicedyrektorem cukrowni Trawniki, później kierował Wydziałem Administracyjnym Magistratu w Częstochowie. W 1917 powołany do Wydziału Rady Narodowej Powiatu Częstochowskiego. W 1917–19 był członkiem Rady Miejskiej (RM) w Częstochowie; należał tam do komisji szkolnej. Reprezentował miasto na I Zjeździe Przedstawicieli Miast Królestwa Polskiego (19–21 XI 1917 w Warszawie). W 1919–25 był ławnikiem Magistratu. W 1927–29 pracował jako starszy referent w Wydziale Zdrowia, później w Wydziale V Magistratu. Jako urzędnik miejski był komisarzem cechowym dla cechów: cieśli, młynarzy, murarzy, rymarzy. Wraz z → Bronisławem Hłaską od 1917 był organizatorem kursów rzemieślniczych. Nieprzecki wygłaszał odczyty w Stowarzyszeniu Rzemieślniczo-Przemysłowym, m.in. w 1917 mówił o potrzebach rzemiosła i drobnym przemyśle. Był współorganizatorem, później członkiem zarządu → Towarzystwa Opieki nad Bezdomnymi Dziećmi, od 1916 działał także w → Radzie Opiekuńczej Powiatu Częstochowskiego (zajmował tam stanowisko kierownika biura). Był prezesem → Towarzystwa Opieki nad Repatriantami, a w 1932–33 prezesem częstochowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W 1919–20 należał do zarządu (przez pewien czas był przewodniczącym) → Komitetu Obrony Śląska. W 1920 był członkiem → Komitetu Plebiscytowego Okręgu Częstochowskiego. Zasiadał w zarządzie miejscowej → Straży Ogniowej Ochotniczej. Należał do Towarzystwa Gimnastycznego → „Sokół”. W 1935 wyjechał z Częstochowy. Zm. 16 IV 1937 w Kamieńsku (powiat piotrkowski), tam został pochowany. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1929).

Encyklopedia powstań śląskich, Opole 1982, s. 224; – „Express Częstochowski” 1929, nr 268, s. 2, nr 299, s. 2; „Goniec Częstochowski” 1909, nr 106, s. 4, 1912, nr 60, s. 3, 1916, nr 116, s. 2, 1917 nr 67, s. 1, nr 124, s. 3, nr 192, s. 2, 1931, nr 49, s. 18, 1937, nr 89, s. 6, 7; „Kurier Częstochowski” 1919, nr 7, s. 5, 1928, nr 31, s. 3; „Ziemia Częstochowska”; t. V, 1965, s. 162 (F. Sobalski); – Archiwum Państwowe w Częstochowie, Magistrat Częstochowy 5460 5718, s. 14, 8021.

Juliusz Sętowski