Mokrauer Mojżesz Mosze

Mokrauer Mojżesz Mosze (1869 – po 1946), księgowy, działacz syjonistyczny, samorządowy i społeczny. Ur. 13 XI 1869 w Częstochowie, był synem Salomona i Małki z Kohnów. Pochodził z rodziny, która od kilku pokoleń była związana z Częstochową.

Ukończył szkołę elementarną, od 1882 uczył się w rządowym Gimnazjum Męskim w Częstochowie. Z zawodu był księgowym. Zajmował stanowisko kierownika biura Fabryki Guzików Grosmanów. Prowadził zajęcia na kursach handlowych. Należał do zarządów Stowarzyszenia Kursów Hebrajskich i (przynajmniej do 1914) Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Pracowników Handlowych i Przemysłowych. W 1917 w wyborach do Rady Miejskiej (RM) (które odbywały się w systemie kurialnym, Mokrauer kandydował z kurii III) został radnym; w RM pracował w komisji podatkowej. Był działaczem syjonistycznym, „jednym z pierwszych przywódców syjonistycznych [w Częstochowie]. W dużej mierze przyczynił się do rozpropagowania idei syjonistycznej w Częstochowie. Wiele lat był przewodniczącym komitetu syjonistycznego i delegatem na IV kongres syjonistyczny w Londynie”. W styczniu 1918 wystąpił z organizacji syjonistycznej wobec oskarżenia, że nie bronił tzw. żargonu (języka żydowskiego) w Radzie Miejskiej (podczas wystąpienia → Maurycego Neufelda, który nazwał żargon „nieszczęściem żydowskim”). Żydowskie pismo nacjonalistyczne „Czenstochauer Tagblat” żądało też, by złożył mandat radnego. Mokrauer angażował się w działalność społeczną: należał do → Towarzystwa Dobroczynności dla Żydów i Towarzystwa Szerzenia Wiedzy. W 1916 był głównym inicjatorem utworzenia, a w 1917 współzałożycielem Gimnazjum Żydowskiego w Częstochowie; przewodniczył komitetowi zarządzającemu tymże Gimnazjum. W 1921 należał do założycieli Towarzystwa Żydowskich Szkół Średnich w Częstochowie. Był członkiem zarządu Talmud Tory i Szkoły Rzemiosł dla Żydów. Współpracował jako doradca zarządu miejscowej Gminy Wyznaniowej Żydowskiej. Mieszkał w należącej do niego kamienicy przy ul. Cerkiewnej (od 1919 ul. Kilińskiego) 21, był właścicielem kilku nieruchomości w Częstochowie. W 1924 wyjechał z rodziną do Erec Israel, osiedlił się w Tel Awiwie. Był prezesem honorowym Związku Częstochowian w tym mieście. Przygotowywał materiały historyczne do dziejów ruchu syjonistycznego na ziemiach polskich, a także działalności syjonistów w Częstochowie.

W małżeństwie z Hanną Chaną z Altmanów (25 VII 1875 Warszawa–) miał córki Esterę (1899 Częstochowa–) i Rachelę (1905 Częstochowa–) oraz syna Salomona.

Żydzi Częstochowscy. Słownik biograficzny, pod red. J. Sętowskiego, Częstochowa 2020.