Mazik Jerzy Błażej

Mazik Jerzy Błażej (1932–2019), technik elektryk, działacz związkowy, filatelista, żeglarz, miłośnik historii Częstochowy, autor publikacji. Ur. 3 II 1932 w Częstochowie, był synem Wincentego i Janiny z Woldanów. Uczył się w Szkole Powszechnej nr 9 oraz na tajnych kompletach, od 1945 był uczniem Gimnazjum Handlowego (przy ul. Garncarskiej), następnie Gimnazjum R. Traugutta, gimnazjum w Brzegu n. Odrą oraz Liceum Elektrycznego we Wrocławiu. W latach szkolnych w Częstochowie należał do Związku Harcerstwa Polskiego, był w Drużynie im. Stefana Czarnieckiego oraz i Drużynie Żeglarskiej im. Maurycego Beniowskiego. W 1952 podjął pracę w Przedsiębiorstwie Budowy i Montażu Urządzeń Elektrycznych „Elektromontaż” nr 1 w Katowicach, gdzie pracował kolejno jako technik budowy, majster montażowy, starszy technik oraz kierownik budowy i kierownik rejonu budów (w ramach Przedsiębiorstwa Produkcji i Montażu Urządzeń Elektrycznych Budownictwa w Katowicach). Był przewodniczącym oddziałowej Rady Zakładowej Związków Zawodowych Budownictwa i Materiałów Budowlanych i przewodniczącym oddziałowej Rady Zakładowej NSZZ „Solidarność”. W 1984 przeszedł na emeryturę. Największą jego pasją była filatelistyka, od 1962 należał do Polskiego Związku Filatelistów (PZF), w 1969 zorganizował Oddział Częstochowski PZF, w 1969–79 był jego prezesem, trzykrotnie uczestniczył w walnych zjazdach PZF; był członkiem Zarządu PZF w Katowicach. W 1971 brał udział w delegacji Zarządu Głównego PZF na Światową Wystawę Filatelistyczną w Budapeszcie. Zdobył wiele wyróżnień i medali na wystawach filatelistycznych, m.in. Duży Medal Pozłacany na wystawie Od Unii Lubelskiej do Unii Europejskiej za zbiór Poczty w regionie częstochowskim 1815–1859. Drugą pasją Mazika było żeglarstwo, w 1989–93 należał do prezydium zarządu Częstochowskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego, był członkiem Yacht Klubu Polski – Częstochowa, uczestniczył w pracach Społecznego Komitetu Budowy Jachtu „Częstochowa”, opracował kronikę częstochowskiego żeglarstwa (od 1884), posiadał jacht „Wiwat”, brał udział w regatach. W 2003 Zarząd Główny Yacht Klubu Polski nadał mu osobisty patent flagowy, w 2007 został honorowym członkiem Częstochowskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego, od 2008 był członkiem Towarzystwa Przyjaciół „Daru Pomorza”. Opublikował około stu artykułów prasowych na temat filatelistyki, historii poczty, żeglarstwa oraz dziejów Częstochowy. W 2013 wydał książkę O częstochowskich pocztach lat minionych opowieści. Był uczestnikiem spotkań Częstochowskiego Klubu Miłośników Historii im. Jana Pietrzykowskiego oraz częstochowskiego oddziału Stowarzyszenia Archiwistów Polskich. Zm. 8 VIII 2019 w Częstochowie, pochowany został na cmentarzu Kule (sektor 63, rząd 6, grób nr 5). Odznaczony przez Polski Związek Żeglarstwa Honorową Odznaką Działacza Żeglarstwa Polskiego, a przez Yacht Klubu Polski medalem brązowym (2009) i komandorią (2014). Posiadał odznakę „Błękitnego Krzyża” Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, w 2014 otrzymał Złotą Odznakę Za zasługi dla polskiej filatelistyki.

W małżeństwie z Aleksandrą z Serwatków miał dwóch synów Jacka (zm. 2004) i Tomasza (zm. 2009).

Jarosław Kapsa, Żeglarz i filatelista „Gazeta Częstochowska” 2002, nr 7, s. 13; Marek Mamoń, Co wystawa to nagroda, „Gazeta Wyborcza Częstochowa” 2004 (25 VI), s. 2; Tomasz Haładyj, Aż 125 lat sportów wodnych, „Gazeta Wyborcza Częstochowa” 2009 (11 IX), s. 4; (MK) Czekając na listonosza, „Życie Częstochowskie” 2011 (10–11 I), s. 5; – materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.

Andrzej Kuśnierczyk