Kołakowski Bolesław

Kołakowski Bolesław (1883–1948), inżynier chemik, nauczyciel, organizator i dyrektor gimnazjów, radny miejski. Był synem Ignacego (1839–1910), właściciela ziemskiego z powiatu łomżyńskiego, który po upadku powstania 1863–64 przeniósł się z rodziną do Częstochowy; posiadał tu dom przy ul. Wieluńskiej 46.

Kołakowski ukończył studia chemiczne. Od około 1909 pracował jako nauczyciel matematyki, fizyki i chemii. W 1915–16 był nauczycielem w → Gimnazjum → Towarzystwa Opieki Szkolnej i pensji żeńskiej → Zofii Garzteckiej i Janiny Steinbok. Prowadził też wykłady z matematyki na kursach wakacyjnych dla nauczycieli szkół początkowych, na kursach handlowych organizowanych przy Stowarzyszeniu Pracowników Handlowych miasta Częstochowy oraz na kursach pedagogicznych. Zasiadał w zarządzie oddziału częstochowskiego → Stowarzyszenia Nauczycielstwa Polskiego. Od 3 II 1915 do lipca tr. zasiadał w Radzie Miejskiej (RM) Częstochowy (później zrezygnował z tej funkcji). Od 1915 był członkiem komisji szkolnej przy RM. W 1918 tworzył gimnazjum w Bełchatowie, później nim kierował. Od 1 IX 1924 był dyrektorem i nauczycielem Gimnazjum Humanistycznego męskiego Towarzystwa Szkoły Średniej (przy ul. 3 Maja 32) w Piotrkowie. Utworzył później i prowadził gimnazjum we Włochach k. Warszawy.

Jego żoną była Marianna Rozalia z Reterskich, mieli trzech synów: → Jerzego (1907–80), inżyniera mechanika, organizatora, rektora uczelni technicznych, → Mirona (1911–93), adwokata, nauczyciela akademickiego, radnego miejskiego, posła na Sejm, Tadeusza (1916–83), lekarza stomatologa.

Cmentarz św. Rocha w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, pod red. J. Sętowskiego, Częstochowa 2012, s. 105 (tu informacje przy biogramie ojca, Ignacego); – Spis nauczycieli szkół wyższych, średnich, zawodowych, seminariów nauczycielskich oraz wykaz zakładów naukowych i władz szkolnych. Rocznik II, zestawił Zygmunt Zagórowski, Warszawa–Lwów 1926, s. 193; – Jan Prüffer, Szkolnictwo w Częstochowie w okresie wojny (1914–1916), Częstochowa 1916, s. 15, 18, 35, 39, 42.

Juliusz Sętowski