Kokowski (Korab-Kokowski) Mieczysław

Kokowski (Korab-Kokowski) Mieczysław (1862 – po 1922), adwokat, sędzia, prezes sądu okręgowego, radny miejski, działacz polityczny, patriotyczny i społeczny. Ur. 19 X 1862 w miejscowości Łobudzice, powiat piotrkowski, był synem Ludwika i Tekli z Maleszewskich, właścicieli ziemskich, bratem Wacława (1868–1934), księdza, działacza społecznego, który pracował m.in. w parafii pw. św. Zygmunta w Częstochowie, i Włodzimierza (1864–1941). Kokowski od 1897 mieszkał w Częstochowie przy I Alei 8, później ul. Teatralnej (Wolności) 15. W 1902 był adwokatem przysięgłym przy piotrkowskim Sądzie Okręgowym, około 1905 otworzył kancelarię adwokacką w Częstochowie. Jako czołowy przedstawiciel miejscowej Narodowej Demokracji w 1907 z ramienia komitetu narodowego brał udział w wyborach do II Dumy Państwowej. Kokowski należał do Rady Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. W 1908 wszedł do Komitetu → Wystawy Przemysłu i Rolnictwa w Częstochowie. Po wybuchu wojny, w sierpniu 1914 wszedł (wraz z → Ignacym Tomczykiem i → Janem Gliksonem) do komisji rozjemczej powołanej przez Radę Miejską (RM); w związku ze wstrzymaniem działalności instytucji sądowych, miała ona pośredniczyć w rozsądzaniu sporów. W 1915–17 zasiadał w Radzie Miejskiej; od 1915 był zastępcą prezesa RM (doktora → Józefa Marczewskiego). W grudniu 1916 stanął na czele Narodowego Komitetu Wyborczego przed wyborami (kurialnymi) do RM. W listopadzie 1918 ustanowiono go przewodniczącym Głównej Komisji Wyborczej do Sejmu Ustawodawczego w okręgu nr 30 (powiaty częstochowski i radomszczański). Kokowski jako działacz społeczny zasiadał w zarządach: → Straży Ogniowej Ochotniczej (w 1905 był jej prezesem), → Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan, Towarzystwa Pracy Społecznej, → Towarzystwa Opieki Szkolnej, Towarzystwa Muzycznego → „Lutnia” (gdzie również pełnił funkcję prezesa). Wielokrotnie w redakcji → „Gońca Częstochowskiego” składał datki na cele społeczne. W 1906 należał do Komitetu Szkoły Polskiej, który utworzył → I Polskie Gimnazjum w Częstochowie. W czerwcu tegoż roku był jednym z założycieli częstochowskiego gniazda → Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, później należał do zarządu tej organizacji. Od grudnia 1916 kierował polskim wydziałem apelacyjnym przy Sądzie Okręgowym w Częstochowie. W 1917–22 jako sędzia zajmował stanowisko prezesa (królewskopolskiego, a od końca 1918 polskiego) Sądu Okręgowego w Częstochowie. Od 1920 zaangażowany był w działalność Komitetu Plebiscytowego Okręgu Częstochowskiego. Za jego namową do działań na rzecz Górnego Śląska włączyli się sędziowie Sądu Okręgowego w Częstochowie. Dzięki Kokowskiemu rozszerzono działania komitetu na powiaty wieluński i radomszczański; wydano m.in. odezwę patriotyczną Do Panów Sędziów Pokoju, którą kolportowano w Wieluniu. W 1922 wyjechał na stałe do Warszawy, gdzie, jak podawał „Goniec Częstochowski”, miał objąć nowe stanowisko.

Jego żoną była Alfonsyna z Gutowskich, córka właścicieli dóbr Majków pod Kaliszem, działaczka Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan, członkini Rady Opiekuńczej → Polskiej Macierzy Szkolnej oraz zarządu Towarzystwa Opieki Szkolnej, inicjatorka i organizatorka budowy → pomnika Częstochowa Synom Swoim 1914–1918 na → cmentarzu Kule w Częstochowie. W małżeństwie z nią miał dwoje dzieci: córkę Marię (1904–) i syna Jerzego, inżyniera leśnika, żołnierza Legionów Polskich.

Juliusz Sętowski, Mieczysław Kokowski (1862 – po 1922), [w:] Adwokaci regionu częstochowskiego. Słownik biograficzny, pod red. Adama Kasperkiewicza i Juliusza Sętowskiego, Częstochowa 2014, s. 120–121; – Zbigniew Grządzielski, Andrzej J. Zakrzewski, Uwagi o recepcji ruchu niepodległościowego na Górnym Śląsku w społeczeństwie częstochowskim 1919–1921, „Głos Olesna” 1979, nr 11, s. 11.

Juliusz Sętowski