Gliński Edmund Antoni

Gliński Edmund Antoni (1901–1942), pseud. Mundek, Szarek, Edmund Majewski. Rzemieślnik, powstaniec śląski, działacz narodowy, członek Rady Miejskiej w Częstochowie, żołnierz → Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW). Ur. 14 X 1901 w Częstochowie, był synem Antoniego, właściciela zakładu ślusarskiego (przy ul. Ogrodowej 53), i Weroniki z Piątkowiczów, bratem Mariana i Franciszka, działaczy Stronnictwa Narodowego (SN), w czasie okupacji niemieckiej członków NOW; → Serafiny, → Janiny i → Ireny Glińskich – członkiń NOW, które zostały rozstrzelane przez Niemców.

Ukończył siedem klas gimnazjum, był rzemieślnikiem. W 1921 jako ochotnik brał udział w III powstaniu śląskim. W wyniku odniesionej rany był inwalidą. Z ramienia SN dwukrotnie w 1934 i 1939 wybierany do Rady Miejskiej w Częstochowie. W czasie okupacji niemieckiej należał do NOW w Częstochowie. Zagrożony aresztowaniem, zbiegł wraz z braćmi do Warszawy. Tam nadal działał w NOW, był szefem drukarni na Ulrychowie i Pelcowiźnie. Zatrzymany przez Niemców przed kościołem pw. Trzech Krzyży w Warszawie (w związku z wsypą na Ulrychowie drukarni NOW). Więziony na Pawiaku, torturowany w śledztwie, następnie rozstrzelany w nocy z 27 na 28 V 1942 w Lesie Sękocińskim k. Magdalenki. Jego nazwisko znajduje się na pomniku Skrzydła Pamięci k. kościoła na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.

Juliusz Sętowski, Cmentarz Kule w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, Częstochowa 2005. s. 88; – Krzysztof Komorowski, Polityka i walka. Konspiracja zbrojna ruchu narodowego 1939–1945, Warszawa 2000, s. 76, 111, 119, 120, 182; – Archiwum Państwowe w Częstochowie, Magistrat Częstochowy 5573.

Juliusz Sętowski