Glice Zenon Stanisław

Glice Zenon Stanisław (1877–1959), urzędnik, radny miasta Częstochowy, działacz społeczny. Ur. 12 IV 1877 w Częstochowie, był synem Ignacego i Marianny z Przybylskich.

Glice w 1901–1909 pracował jako kreślarz w Wydziale Drogowo-Budowlanym Piotrkowskiego Rządu Gubernialnego, następnie przez rok w urzędzie powiatowym w Łasku. W 1910–1914 był urzędnikiem w urzędzie powiatowym w Częstochowie. Od 1915 pracował jako technik drogowy, później budowlany w Magistracie miasta Częstochowy. Był działaczem społecznym. Należał do miejscowej → Straży Ogniowej Ochotniczej. Od 1915 był członkiem zarządu → Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan (TDdCh); funkcję tę pełnił także w latach 20. Był opiekunem Bursy im. Staszica TDdCh. Dzięki jego zabiegom zakupiono kamienicę (przy ul. Ogrodowej 43), w której urządzono dom starców. W 1927 został wybrany do rady Diecezjalnej Ligi Katolickiej i od roku następnego pełnił w niej funkcję skarbnika. W 1926 był współzałożycielem, później członkiem zarządu Patronatu nad Więźniem w Częstochowie. W latach 30. zasiadał w zarządzie Diecezjalnego Stowarzyszenia Mężów Katolickich. Od maja 1936 pełnił funkcję skarbnika koła częstochowskiego Związku Polskiej Inteligencji Katolickiej, a w marcu 1938 wszedł w skład zarządu parafialnej → Akcji Katolickiej. W 1937 wraz z doktorem → Leonem Wasilewskim i ks. Józefem Sobocińskim był wyznaczony na likwidatora Stowarzyszenia Liga Katolicka. Dwukrotnie: w 1934 i 1939 z ramienia Stronnictwa Narodowego był wybierany Rady Miejskiej w Częstochowie. W 1937–39 należał do Komitetu Przebudowy Kościoła św. Jakuba. W czasie okupacji niemieckiej pracował w Wydziale Technicznym Zarządu Miejskiego w Częstochowie. W 1944 brał udział w pomocy przesiedlonym Warszawiakom. Zm. 16 II 1959 w Częstochowie i pochowany został na cmentarzu Kule w kwaterze 64, rz. I, grób 1.

W małżeństwie z Agnieszką z Kielesińskich (1876–1960) miał pięcioro dzieci: córkę Marię (1907–1958), zamężną z Witoldem Piwowarczykiem; synów: Wacława (1907–1949), piłkarza Klubu Ogólnosportowego → „Victoria”; Ireneusza (1916–), absolwenta Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, który w kampanii 1939 był ranny w obronie Warszawy, a po 1945 pracował w Miejskim Zarządzie Ulic i Mostów w Częstochowie; Jarosława, technika budowlanego; Jerzego, który pracował w Zakładzie Energetycznym.

Juliusz Sętowski, Cmentarz Kule w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, Częstochowa 2005, s. 87–88; Ryszard Szwed, Radni miasta Częstochowy w latach międzywojennych (1919–1939), [w:] Społeczeństwo Częstochowy w latach 1918–1939, Częstochowa 1997, s. 44, 45; Jan Walczak, Stowarzyszenia społeczne w Częstochowie w okresie Drugiej Rzeczypospolitej (1918–1939), [w:] Życie codzienne w Częstochowie w XIX i XX w., Częstochowa 1999, s. 102; Jan Związek, Katolickie stowarzyszenia społeczne w diecezji częstochowskiej: (1925–1939), Częstochowa 1994, s. 68, 93, 124; – Rybicki Stanisław, Pod znakiem lwa i kruka. Fragmenty wspomnień z lat okupacji, Warszawa 1990; – „Goniec Częstochowski” 1913 nr 176 s. 2, 1915 nr 171 s. 2, 1926 nr 119 s. 3, 1928 nr 122 s. 3, 1931 nr 49 s. 17, 18 (tu na fot. zbiorowej), 21, 1936 nr 123 s. 3; Handlowiec. Kalendarz dla spraw handlu i przemysłu m. Częstochowy na 1914 r., [Częstochowa 1914?], s. 251; – Archiwum Państwowe w Częstochowie, Magistrat Częstochowy 5573; Urząd Stanu Cywilnego w Częstochowie, akt zgonu nr 219/1959; – informacje wnuka, Wojciecha Glicego z Częstochowy; – odpis z inskrypcji nagrobnej.

Juliusz Sętowski