Dowborczycy

Dowborczycy, żołnierze I Korpusu Polskiego generała Józefa Dowbor-Muśnickiego na Białorusi. Po rozbrojeniu i likwidacji Korpusu przez Niemców w maju 1918, jego żołnierzy przewożono na ziemie polskie. Dowborczycy pochodzący z Częstochowy trafiali tu od końca maja tr.; m.in. znajdowali się w grupie 56 żołnierzy, którzy w połowie czerwca 1918 powrócili do guberni piotrkowskiej. Oddział dowborczyków zorganizował w Częstochowie porucznik → Władysław Barylski. Pod jego dowództwem jako zwarty oddział od października tr. brali udział (m.in. 11 X 1918 pod Jasną Górą) w uroczystościach patriotycznych w Częstochowie. Przed 10 XI 1918 prowadzili szkolenie w posługiwaniu się bronią dla członków → Obrony Narodowej. 11 listopada konny oddział dowborczyków uczestniczył w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w Częstochowie. Wieczorem 11 XI 1918 na placu magistrackim (obecnie → Plac Biegańskiego) brali udział w przysiędze na wierność polskiemu rządowi Ignacego Daszyńskiego w Lublinie. W kolejnych dniach listopada 1918 powstał Zarząd Organizacji Dowborczyków Okręgu Częstochowskiego; przeprowadzał on rejestrację wszystkich dowborczyków w Częstochowie i powiecie częstochowskim (od 15 XI 1918 w „Gońcu Częstochowskim” ukazywały się ogłoszenia dotyczące rejestracji w komendzie okręgu częstochowskiego → Polskiej Organizacji Wojskowej przy III Alei 56). Oddział konny dowborczyków został przekształcony w → Lotny Oddział Kawalerii dowodzony przez podporucznika → Czesława Sejfrieda (który wcześniej był zastępcą porucznika W. Barylskiego).

Antoni Wołowski, Przysięga, Kalendarz PPS 1919, s. 45; – „Goniec Częstochowski” 1918, nr 78 (26 IV), s. 3, nr 119 (9 VI), s. 2, nr 198 (17 XI), s. 2, nr 224 (12 X), s. 3, nr 244 (13 XI), s. 3, nr 246 (15 XI), s. 3.

Juliusz Sętowski