Domański Antoni

Domański Antoni (1885–), pseud. Karol. Działacz spółdzielczy i polityczny, radny miejski. Ur. 17 I 1885 w Sławnie, pow. radomszczański.

Pracował jako stolarz. Od 1902 należał do Polskiej Partii Socjalistycznej w Częstochowie. W 1906 został na krótko zatrzymany (na sześć tygodni) przez policję rosyjską. W 1908 po odkryciu przez policję nielegalnych materiałów w jego mieszkaniu, w obawie przed aresztowaniem wyjechał do Krakowa. W 1914–18 przebywał w Kijowie, działał tam w Polskim Komitecie Wykonawczym. W 1918 powrócił do kraju. Podjął pracę w fabryce włókienniczej → „Warta”. Prowadził działalność spółdzielczą, polityczną i samorządową. W 1919 był współzałożycielem, później członkiem zarządu Spółdzielni „Wyzwolenie”, od października 1920 zasiadał w zarządzie Spółdzielni Spożywców → „Jedność”. W 1925 i 1927 z ramienia Niezależnej Socjalistycznej Partii Pracy (NSPP) był wybierany do Rady Miejskiej w Częstochowie. W 1928 opuścił NSPP i przeszedł do PPS. W tr. został delegatem Rady Powiatowej Kasy Chorych.

Tomasz Mielczarek, Organizacje robotniczych partii żydowskich działających w Częstochowie w latach 1918–1939. Zarys problematyki, „Almanach Częstochowy” 1990, s. 46; Jerzy Mucha, 100 lat spółdzielczości spożywców w Częstochowie 1899–1999, pod. red. J. Szweda i W. Palusa, Częstochowa 1999, s. 59; Ryszard Szwed, Radni miasta Częstochowy w latach międzywojennych (1919–1939), [w:] Społeczeństwo Częstochowy w latach 1918–1939, Częstochowa 1997, s. 49; – Wojskowe Biuro Historyczne, Akta Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości, tecz. 848 (wnioski odrzucone).

Juliusz Sętowski