Cukiernia Błaszczyńskiego

Cukiernia Błaszczyńskiego, prowadzona od połowy 1907 przez → Antoniego Błaszczyńskiego u zbiegu I Alei 13 i ul. Dojazd (od 1919 Piłsudskiego); Błaszczyński odkupił wówczas lokal od Michała Rudzkiego, który wcześniej prowadził tam cukiernię. W cukierni należącej do najlepszych w Częstochowie systematycznie odbywały się podwieczorki muzyczne, wystawy obrazów, można było tu zakupić bilety na różne miejskie imprezy kulturalne – koncerty i przedstawienia teatralne. Przed 1914, według wspomnień Juliana Kulskiego, „lokal stał się jakby salonem Częstochowy, nie tyle może ze względu na urządzenie, ile na łatwość spotykania tu miejscowych znakomitości. Dotyczyło to tak polskiej inteligencji i mieszczaństwa, jak wojskowych i urzędników carskich”. Pomimo trudności w zaopatrzeniu, lokal prowadzony przez Błaszczyńskiego działał przez całą okupację niemiecką 1914–18. Wnętrze cukierni było pokryte freskami autorstwa częstochowskiego artysty malarza → Pereca Willenberga. Od 1929 cukiernia zaopatrywała w swoje wyroby ciastkarnię (przy III Alei 55) Henryka Błaszczyńskiego, syna Antoniego.

Materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.