Cierniak Zdzisław

Cierniak Zdzisław (1943–1980), nauczyciel akademicki, rzeźbiarz, medalier, malarz, rysownik i projektant graficzny form przemysłowych. Ur. 25 I 1943 w Mykanowie k. Częstochowy, był synem Józefa i Zofii.

Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Częstochowie, a w 1968 Wydział Rzeźby w pracowni prof. Mariana Wnuka i prof. Zofii Demkowskiej Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (z wyróżnieniem). W 1969–76 współpracował z Centralnym Ośrodkiem Rozwoju Drobnej Wytwórczości. Większość projektów artykułów powszechnego użytku została wdrożona do produkcji, m.in. projekty ok. 300 ołowianych żołnierzyków. Zajmował się medalierstwem, malarstwem, rzeźbą, rysunkiem, projektowaniem graficznym, m.in. opracował graficznie monografię XXV lat Technikum Włókienniczego (1971). Od 1977 był nauczycielem akademickim w WSP (UJD) w Częstochowie; zorganizował tam pracownię rzeźby w Zakładzie Wychowania Plastycznego. Od 1968 był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP), w 1977–80 kierował oddziałem częstochowskiego ZPAP. Wykonał szereg medali: z okazji oficjalnych uroczystości, jubileuszy, na konkursy, a także dla przyjaciół, zrealizował też kilka tablic pamiątkowych. Jest autorem rzeźb portretowych: Władysława Biegańskiego (w holu Biblioteki Publicznej im. dr. Władysława Biegańskiego w Częstochowie), Marii Skłodowskiej-Curie (w audytorium Instytutu Fizyki Politechniki Częstochowskiej), Jana Długosza (w Bibliotece Publicznej Gminy Kłobuck). Uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach i konkursach krajowych i zagranicznych, m.in. we Włoszech (1969), RFN, na Kubie (1972), w Czechosłowacji (1976), ZSRR (1976). Był laureatem szeregu nagród konkursowych, m.in. otrzymał III nagrodę w konkursie „Człowiek i współczesność” (Katowice 1969), w 1975 nagrodę ministra przemysłu ciężkiego za rzeźbę Hutnik (znajduje się na Wydziale Metalurgii Politechniki Częstochowskiej), Grand Prix w konkursie „Propozycje do Galerii Rzeźby Śląskiej” (Katowice 1975). Jego prace znajdują się m.in. w Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu, Muzeum Częstochowskim, a także w kolekcjach prywatnych. Zm. 14 X 1980 w Częstochowie, pochowany został na cmentarzu św. Rocha (w sektorze 49, rząd 6, grób nr 2). Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, odznakami: Zasłużony Działacz Kultury, Zasłużony dla Województwa Częstochowskiego.

W małżeństwie z Elżbietą Domowicz miał córkę Ewę.

Cmentarz św. Rocha w Częstochowie. Przewodnik biograficzny, red. J. Sętowski, Częstochowa 2012, s. 46; Artyści Częstochowy XX wieku, Częstochowa 2000, s. 26; Wojciech Lipiec, Leszek Wieluński, Rzeźby i medale Zdzisława Cierniaka, Częstochowa 1984; Leszek Wieluński, Medalierstwo Częstochowskie, Częstochowa 2002, s. 8 (nota biograficzna i fot.); – „Gazeta Wyborcza Częstochowa” 2000, nr 242 (16 X), s. 6 (A. Domowicz, wspomnienie); „Nad Wartą” 1976, nr 12, s. 4, 6; „Życie Częstochowy” 1975, nr 95, s. 9 (tu fot.), 1980, nr 244, s. 7 (nekrolog); – Urząd Stanu Cywilnego w Częstochowie, akt zgonu nr 2211/1980.

Juliusz Sętowski