Chłopickiego ulica

Chłopickiego ulica, powstała w drugiej połowie XIX w. Pierwotnie ulica ta nazywała się Ciemna; po 1931 otrzymała nazwę – Chłopickiego. W latach 20. i 30. XX w. była jedną z najdłuższych ulic miasta; ciągnęła się od torów kolejowych przy ul. Lewe Wały (obecnie ul. Wały Dwernickiego) w kierunku → Rynku Wieluńskiego, przechodziła za jego północną pierzeją i dochodziła do wysokości → cmentarza św. Rocha. W 1915 Rada Miejska podjęła decyzję o jej wybrukowaniu; uchwały tej nie udało się zrealizować. Nawierzchnię z kamieni otoczaków ulica otrzymała dopiero w latach 30. Do lat 20. była najdalej wysuniętą na północ ulicą miasta. W końcu lat 50. ulicę przedzieliła al. Zawadzkiego (al. Armii Krajowej), po wybudowaniu cukierni i kawiarni → „Delicje” zamknięto przejazd przez ul. Zawadzkiego, odcinając część ciągnącą się od Wałów Dwernickiego do „Delicji” i nadając temu fragmentowi nową nazwę – ul. Pleszyniaka (obecnie Czartoryskiego). W latach 60. i 70. ulica Chłopickiego na znacznej swej długości została pokryta asfaltem. Oryginalna nawierzchnia z otoczaków (z lat 30. XX w.) zachowała się jedynie na odcinku ok. 150 m od al. Armii Krajowej do ul. Kilińskiego.

Materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.