Biesiekierski (Pomian-Biesiekierski) Ludwik Maksymilian Józef

Biesiekierski (Pomian-Biesiekierski) Ludwik Maksymilian Józef (1867–1950), teolog, nauczyciel, doktor filozofii. Ur. 27 II lub 26 XII 1867 w Łuszczanowie w powiecie gostynińskim, był synem Adolfa i Anieli. Miał braci: Antoniego Adolfa (1869–) i Mariana Leonarda Adolfa (1871–).

Studiował w Studium Teologicznym we Włocławku oraz Akademii Duchownej w Petersburgu (nie ukończył ich). W 1893 wstąpił do zakonu Albertynów w Krakowie i (od ok. 1900) jako brat Józef był przełożonym Albertynów na Kalatówkach w Zakopanem. Po wystąpieniu z zakonu studiował na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie (1904–06), a w 1906–08 na Uniwersytecie we Fryburgu w Szwajcarii. W 1907 i 1908 był członkiem Polskiego Towarzystwa Filozoficznego we Lwowie. W 1908 mieszkał w Warszawie. W 1909 otrzymał świadectwo nauczycielskie. W czasie pobytu w Częstochowie (od roku szkolnego 1911/12) uczył logiki, filozofii, greki, łaciny i historii, początkowo w → Gimnazjum Męskim Wincentego Szudejki, a w roku szkolnym 1915/16 w nowo powstałym ośmioklasowym → Gimnazjum Towarzystwa Opieki Szkolnej (TOS). Był założycielem i kierownikiem seminarium neoplatońskiego, wykładał na kursach pedagogicznych ks. → Władysława Kneblewskiego (prowadził zajęcia z historii Polski i dziejów literatury) oraz na kursach TOS. W roku szkolnym 1914/15 wygłosił dziesięć wykładów z literatury powszechnej, a w 1915/16 sześć wykładów z historii filozofii starożytnej (słuchacze kursów mogli ubiegać się o patent nauczycielski w szkołach dwu- i czteroklasowych). Prowadził też zajęcia z literatury polskiej na wakacyjnych kursach dla nauczycieli. 10 VIII 1916 Biesiekierski opuścił Częstochowę i wyjechał do Warszawy. W 1917 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie przystąpił do ustnego egzaminu doktorskiego z filologii klasycznej oraz z filozofii; w 1918 uzyskał tytuł doktora filozofii. W 1919/20 był dyrektorem Prywatnego Żeńskiego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego Wacławy Arciszowej w Lublinie. W 1926 był nauczycielem w Państwowym Gimnazjum Męskim oraz w Miejskim Gimnazjum Żeńskim im. Błogosławionej Jolanty w Gnieźnie. Uczestniczył w zjazdach filozoficznych we Lwowie (w maju 1923) i Warszawie (1927). 21, 24 i 28 IV 1936 wygłosił na forum Koła Włocławskiego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych trzy odczyty pt. Filozofia neoplatońska w oświetleniu krytycznym, a 28 i 29 IV 1937 tamże dwa odczyty pt. Wyznania J.J. Rousseau wobec Wyznań św. Augustyna. Opublikował m.in. artykuł: Wspomnienia razem z Bratem Albertem spędzonych lat dwunastu (1938). Był miłośnikiem Tatr. Zm. w kwietniu 1950 w Domu Opieki Albertynów w Krakowie.

Zawarł związek małżeński.

Corpus studiosorum Universitatis Iagellonicae 1850–1918. A–D, red. Jerzy Michalewicz, Kraków 1999, s. 266; – Czwarte sprawozdanie Polskiego Towarzystwa Filozoficznego we Lwowie za czas od dnia 1 stycznia 1907 do dnia 31 grudnia 1907 (przedłożone Walnemu Zgromadzeniu w dniu 12 lutego 1908), [b.m.r.w.], s. 4; – Aleksander Cieślak, Juliusz Sętowski, Sienkiewiczacy. Nauczyciele i wychowankowie IV LO im. Sienkiewicza w Częstochowie 1862–2012. Słownik biograficzny, Częstochowa 2012, s. 202; – Jan Prüffer, Szkolnictwo w Częstochowie w okresie wojny (rok szkolny 1914–1915, 1915–1916, Częstochowa 1916, s. 15, 16, 27, 30; – Kazimierz Szałata, Filozofia na pierwszych Zjazdach Filozofów Polskich, „Studia Philosophiae Christianae” 2008, nr 44/1, s. 60, 69; – „Głos Brata Alberta” 1938, nr 4, s. 128; „Goniec Częstochowski” 1916, nr 164, s. 3, nr 180, s. 3, nr 181, s. 3, 1918, nr 11, s. 5; „Ruch Filozoficzny” 1938, nr 4, s. 218; – materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.

Andrzej Kuśnierczyk, Paweł Michalski