Baraki przy ul. Nadrzecznej

Baraki przy ul. Nadrzecznej, zostały wzniesione na początku lat 50. na obszarze między ul. Nadrzeczną a ul. Knauera. Był to wówczas teren pokryty gruzem po całkowicie zniszczonej w 1943 przez Niemców (w czasie likwidacji tzw. → małego getta) zabudowie mieszkalnej z XIX i XX w. Po wojnie obszar ten, zgodnie z przedstawionymi w 1946 planami zagospodarowania Starego Miasta, miały zająć bloki mieszkalne – wzdłuż ul. Nadrzecznej, zaś za nimi przewidziano tereny zielone. Na początku lat 50. na tej przestrzeni postawiono osiem podłużnych, drewnianych, parterowych baraków. Zakwaterowano w nich młodych robotników (pochodzących głównie z Podkarpacia), którzy znaleźli zatrudnienie na budowach osiedli mieszkaniowych przy ul. Sobieskiego i na Rakowie. Pod koniec lat 50. baraki te służyły jako magazyny Miejskiego Przedsiębiorstwa Remontowo-Budowlanego; znajdowała się tam także lokale Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Drogowych. W następnej dekadzie owe obiekty rozebrano. Ich miejsce zajęły wkrótce wolnostojące bloki mieszkalne.
Spis telefonów województwa stalinogrodzkiego. Rok 1956, [b.m.r.w.], s. 115; – Tomasz Haładyj, W sercu żydowskiej dzielnicy, „Gazeta Wyborcza. Częstochowa” 21 II 2006, s. 5; – Witold Zembrzuski, Przewodnik informator po Częstochowie i okolicy z planem miasta, [b.m.w.] 1958, s. 158; – „Głos Narodu” 1946, nr 284, s. 5; – materiały w zbiorach Ośrodka Dokumentacji Dziejów Częstochowy Muzeum Częstochowskiego.
Paweł Michalski